تجویز روتین تستوسترون برای مردان مبتلا به دیابت بی مورد است

به علت فقدان شواهد مطالعات کلینیکی رندوم و آینده نگر ، تجویز روتین تستوسترون به منظور بهبود پارامترهای متابولیکی مردان مبتلا به دیابت نوع 2 که مقدار تسترسترون آنها پایین می باشد، بی مورد است. در فقدان شواهد قوی، کاهش وزن می تواند برای بهبود پارامترهای متابولیکی و کاهش هموگلوبین A1C مفید باشد.

دکتر Bebb متخصص غدد بیمارستان سنت paul از ونکوور می گوید: کاهش وزن به عنوان یک درمان جایگزین در این بیماران می تواند در بهبود پارامترهای متابولیکی و هموگلوبین A1C مفید باشد زیرا هیپوگنادیسم سبب اضافه وزن می شود و در یک چرخه ی معیوب، اضافه وزن هیپوگنادیسم را تشدید می کند.

دکتر Goldenbery از بیمارستان North York در تورنتو می گوید: در چندین تحقیق مبنی بر مشاهدات ، تجویز تستوسترون  سبب بهبود پارامترهای متابولیکی در مردان دیابتی مبتلا به هیپوگنادیسم شده است.

دکتر Goldenbery در مشاهدات خود می نویسد: در یک مطالعه ی 52 هفته ای مشخص گردید که پارامترهای متابولیکی و کنترل گلایسمیک مردان مبتلا به دیابت نوع 2 با میزان تستوسترون پایین (هیپوگنادیسم ) که تحت درمان از طریق رژیم غذایی، ورزش و تستوسترون تراپی بودند، نسبت به مردانی که تنها تحت درمان با رژیم غذایی و ورزش بودند، بهبود چشمگیری مشاهده می شود.

دکتر Goldenbery می گوید: بیمارانی که دارای علایم هیپوگنادیسم هستند را با تستوسترون تراپی درمان می کنیم اما درمان با تستوسترون را برای همه ی مردان دیابتی مبتلا به هیپوگنادیسم توصیه نمی کنیم مگر اینکه علایم آنرا داشته باشند.

منبع: www. endocrinetoday.com